امروز در سالگرد جان‌باختن «ژینا امینی» و خیزش «زن، زندگی، آزادی»، یادآوری می‌کنیم که این جنبش تنها یک رویداد سیاسی نیست، بلکه خیزشی تاریخی، اجتماعی و انسانی است که ریشه در دهه‌ها مقاومت، رنج و آزادی‌خواهی در جغرافیای ایران دارد.
از خیابان‌های تهران تا میدان‌های کردستان، از دانشگاه‌ها تا کارخانه‌ها، از خانه‌های کوچک کارگران تا کِشتزارهای خشک کشاورزان، صداهایی سر برآوردند که با یک شعار مشترک به هم پیوند خورده بودند: «زن، زندگی، آزادی».
این جنبش بزرگِ معاصر، پس از جان‌باختن «ژینا امینی» به دست مزدوران حکومت شعله‌ور شد؛ اما پیش از آن نیز در صدای زنان ستم‌دیده، در شعارهای کارگران اعتصاب‌کننده، در مقاومت زندانیان سیاسی و جنبش‌های دانشجویی، و در فریاد دادخواهیِ مادران وجود داشت.
پس از جان‌باختن ژینا، این زبانه و شعله خاموش نشده است؛ چرا که هر روز در برابر ستم جنسیتی، طبقاتی و سرکوب‌گرانه، زندگی مردم این سرزمین به میدان جدیدی برای مبارزه تبدیل می‌شود.
جنبش «زن، زندگی، آزادی» با تمامی مطالبات خود دارای جوهری مشترک است: نفی سلطه و تبعیض جنسیتی، و خواستِ آزادی و برابری.
در گرامیداشت این جنبش، بار دیگر تأکید می‌کنیم که این مبارزهٔ طولانی‌مدت، فراتر از یک فرد یا یک رویداد تکین است؛ این جنبش زنجیره‌ای تاریخی است که تمامی زنان، کارگران، جوامع و عقاید در اقلیت، و ستم‌دیدگان این خاک در آن سهیم‌اند.
یادِ پرشکوه ژینا امینی و تمامی کسانی که در این راه جان باختند، در حافظهٔ جمعی ما زنده خواهد ماند.
‹جبهە آنارشیستی›
۲۵ شهریور ۱۴۰۵