• بیانیه : در برابر سرکوب کوییرها در ترکیه؛ هیچ «خانواده‌ای» با سرکوب امن نمی‌شود

    بیانیه : در برابر سرکوب کوییرها در ترکیه؛ هیچ «خانواده‌ای» با سرکوب امن نمی‌شود

    جبههٔ آنارشیستی سرکوب گستردهٔ افراد و تشکل‌های ال‌جی‌بی‌تی‌کیو+ در ترکیه را محکوم می‌کند و همبستگی خود را با تمامی افرادی که هدف این یورش‌ها قرار گرفته‌اند اعلام می‌دارد. در روزهای ۱۲ و ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۶، نیروهای امنیتی ترکیه در چارچوب عملیاتی با نام «خانواده‌ام در امان است» به خانه‌ها، مراکز مدنی، کسب‌وکارها و دفاتر چندین…

    ادامه…

  • راهکارهایی برای مقابله با سرکوبگران حوزه حجاب

    راهکارهایی برای مقابله با سرکوبگران حوزه حجاب

    در مواجهه با سرکوبگران حوزه حجاب، هدف اصلی باید حفظ امکان مقاومت، کاهش فرسایش افراد و جلوگیری از تبدیل شدن مبارزه روزمره به مجموعه‌ای از درگیری‌های پرهزینه و پراکنده باشد. بر این اساس، می‌توان پیشنهادهای زیر را در نظر گرفت: ۱. حفظ سبک زندگی تا حد امکان تا جایی که شرایط و امنیت فردی اجازه…

    ادامه…

  • پشت سیاست مهاجرت، دستگاهی که هیچ‌وقت عوض نمی‌شود {از (ما و آنها) تا آینده اروپا/ بخش سوم}

    پشت سیاست مهاجرت، دستگاهی که هیچ‌وقت عوض نمی‌شود {از (ما و آنها) تا آینده اروپا/ بخش سوم}

    نوشته‌ی مشترک از: دو نويسنده در دو بخش قبل، از منطق مرز و از نقشی که (دیگری خوب) برای هر جریان ناسیونالیستی بازی می‌کند حرف زدیم. اما اگر همین‌جا بمانیم، هنوز داریم فقط روی سطح ماجرا حرکت می‌کنیم. سوال اصلی‌تر این است: چرا اصلا این بحث، هر بار، سرش به همین‌جا می‌رسد که کدام حزب…

    ادامه…

  • گسست: چرا دیگر نمی‌توان از «یک چپ واحد» سخن گفت؟

    گسست: چرا دیگر نمی‌توان از «یک چپ واحد» سخن گفت؟

    لحظه‌ای فرا می‌رسد که دیگر واژه‌هایی مانند «اختلاف»، «جدل درون‌جریانی» یا «دعوای فرقه‌ای» قادر نیستند آنچه را درون چپ رخ می‌دهد توصیف کنند. مسئله امروز صرفاً اختلاف نظر میان دو راهبرد انقلابی نیست؛ بلکه شکافی است بر سر این پرسش بنیادی که آزادی برای چه کسی است، ضد‌امپریالیسم از چه کسی دفاع می‌کند، و سوژه…

    ادامه…

  • وقتی خود دیگری تبدیل به ابزار قدرت می‌شود: از [ما و آنها] تا آینده اروپا (بخش دوم)

    وقتی خود دیگری تبدیل به ابزار قدرت می‌شود: از [ما و آنها] تا آینده اروپا (بخش دوم)

    نوشته مشترک از : دو‌ نویسنده هشتم آذرماه، در شهر گیسن، ده‌ها هزار نفر جلوی تشکیل شاخه‌ی جوانان آلترناتیو برای آلمان (که اسمش را نسل آلمان گذاشته‌اند) ایستادند. پلیس عدد را بیست‌وپنج هزار اعلام کرد، برگزارکنندگان بالای پنجاه هزار. عدد دقیق مهم نیست؛ مهم این است که در همان روزها که این تجمع بزرگ داشت…

    ادامه…

  • از (ما و آنها) تا آینده آلمان؛ وقتی دولت جامعه را علیه خودش تقسیم می‌کند (بخش اول)

    از (ما و آنها) تا آینده آلمان؛ وقتی دولت جامعه را علیه خودش تقسیم می‌کند (بخش اول)

    نوشته مشترک از : دو‌ نویسنده چکیده: بحث مهاجرت در آلمان، و رشد حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD)، معمولا طوری مطرح می‌شود که انگار یک حزب افراطی دارد یک نظام سالم را تهدید می‌کند. این مقاله از زاویه‌ی دیگری به ماجرا نگاه می‌کند: اینکه خود مرز و تابعیت، از همان روز اول، بر پایه‌ی همین…

    ادامه…

  • خیابانی که با اسلحه اشغال می شود اما فتح نه!

    نویسنده: راوی آنچه این روزها در خیابان‌های ایران دیده می‌شود، نمایش اقتدار نیست؛ نمایش اضطراب است. تجمعات شبانه‌ی حامیان جمهوری اسلامی نه در دل یک فضای عمومی آزاد، بلکه در میان حلقه‌های امنیتی، نیروهای مسلح، خودروهای نظامی و نگهبانانی شکل می‌گیرد که بیش از آنکه مراقب مردم باشند، مراقب فروپاشی همان نمایش‌اند. حکومت به خیابان…

    ادامه…

  • افغانستان، جایی که فقر عادی شد

    افغانستان، جایی که فقر عادی شد

    نویسنده: ضرغام گرسنگی در افغانستان دیگر خبر نیست. یک زمانی بود که یک خانواده‌ی گرسنه، یک بچه‌ی سوتغذیه، یک تصویر می‌شد و کسی جایی آن را می‌دید. حالا نه. حالا میلیون‌ها نفر یک وعده غذا را حذف می‌کنند، نان را خشک می‌خورند، چای را بدون شکر می‌نوشند، و هیچ دوربینی آنجا نیست. فقر وقتی همه‌گیر…

    ادامه…

  • گزارشی از زندگی روزمره در ایران

    نویسنده: هیچ و هیچی راستش دیگر سخت است اسم این وضعیت را فقط «فقر» گذاشت. چیزی که هر روز می‌بینم بیشتر شبیه تقلا برای زنده ماندن است؛ تقلا در خیابان، مترو، مدرسه و حتی بین خانواده‌هایی که تا چند سال پیش خودشان را طبقه متوسط می‌دانستند. کنار سوپرمارکت‌ها مدام آدم‌هایی را می‌بینی که خواهش می‌کنند…

    ادامه…

  • گزارشی میدانی از گرمسار، ایوانکی و قیامدشت

    نویسنده : هیچی در امتداد شرقی تهران، سه شهر گرمسار، ایوانکی و قیامدشت بر روی یک کریدور ارتباطی واحد قرار گرفته‌اند؛ مسیری که راه‌آهن، جاده و شهرک‌های صنعتی را به پایتخت متصل می‌کند. با این حال، تجربه روزمره زندگی در این مناطق بیش از آنکه به نزدیکی با تهران شباهت داشته باشد، به زیستن در…

    ادامه…

پرسش‌های متداول

۱: فرسته‌ها را چه کسانی منتشر می‌کنند؟

فرسته‌ها با نام نویسنده، مستعار یا بدون نام که در این حالت مربوط به بیانیه است منتشر می‌شود؛ بنابراین همهٔ مطالب نویسندهٔ مشخصی ندارند، تشکیلات جمعی و داوطلبانه است، مسئولیت هر آنچه اینجا منتشر می‌شود را نویسنده پاسخگو است، انتهای فرسته امضای نویسنده را می‌تونید ببینید؛ بدیهی است که از نقد و همراهی رفقای گرامی استقبال می‌کنیم.

۲: آنارشیسم تلفیقی؟

رویکرد ما بر این اساس است: گرایش‌ها و مبارزات گوناگون آنارشیستی را بر پایهٔ مخالفت مشترک با هرگونه سلطه، در ساختاری افقی و فدرال کنار هم قرار می‌دهد تا هر کس با روش خودش و در عین حفظ استقلال، در کنار دیگران علیه ظلم و بی‌عدالتی مبارزه کند.

۳: چطور می‌توان با جبهه آنارشیستی در ارتباط بود یا همکاری کرد؟

هدف ما تحمیل رهبری بر دیگران نیست؛ ما بستری برای تبادل تجربه و یاری‌رسانی متقابل هستیم تا به افراد و جمع‌ها کمک کنیم هسته‌ها و تشکیلات مستقل و افقی خود را بسازند. شما می‌توانید برای هم‌فکری، یادگیری شیوه‌های خودسازماندهی ایمن و پیوستن، از طریق راه‌های ارتباطی امن معرفی‌شده با ما در تماس باشید.

۴: کنش مستقیم چیست؟

یعنی ما به جای واگذار کردن سرنوشت‌مان به سیاست‌مداران، احزاب یا نهادهای دولتی (که همگی در پی حفظ قدرت برای خودشان هستند)، مستقیماً و با تکیه بر نیروی خودمان برای حل مشکلات و رسیدن به خواسته‌هایمان دست‌به‌کار می‌شویم.

ما معتقدیم راه رسیدن به یک جامعهٔ آزاد، مشارکت در «بازی قدرت» یا انتظار کشیدن برای تصویب قوانین از بالا نیست؛ بلکه هر فرد و گروهی باید از همین امروز، بدون نیاز به مجوز حاکمیت، در برابر ستم بایستد و نهادهای خودگردان و بدیل‌های مستقلِ خود را بسازد. در نگاه ما، «ابزارها» باید با «هدف‌ها» یکی باشند؛ پس برای رسیدن به آزادی، نمی‌توان از ابزارهای اقتدارگرا استفاده کرد.