اول نوامبر، روز جهانی مقاومت کوبانی است؛ یادآور یکی از برجستهترین نمونههای مقاومت جمعی در برابر فاشیسم در تاریخ معاصر.
یک دهه پیش، هنگامی که نیروهای داعش با خشونت عریان خود بخش بزرگی از منطقه را تهدید میکردند، بسیاری سقوط کوبانی را حتمی میدانستند. اما آنچه این محاسبات را تغییر داد، ارادهی مردمی بود که نخواستند تسلیم شوند. کوبانی فراتر از یک نبرد نظامی، تجلی عینی خودسازماندهی از پایین بود. در این شهر، مردم بهویژه زنان که نقش پیشاهنگ را در این مبارزه بر عهده داشتند، نشان دادند که دفاع از کرامت انسانی و آزادی، از دل ساختارهای شورایی و همبستگی جمعی برمیخیزد؛ ارزشی که بعدها در شعار «زن، زندگی، آزادی» بازتاب یافت.
از منظر آنارشیستی و آزادیخواهانه، مقاومت کوبانی یادآور این اصل بنیادین است که آزادی و ادارهی امور جامعه با اتکا به قدرت دولتها به دست نمیآید، بلکه محصول کنش مستقیم، تعاون و سازماندهی خودِ مردم است. این رویداد همچنین گواهی بر زنده بودن مفهوم همبستگی انسانی فارغ از مرز و تیره بود؛ حضور آنارشیست ها و آزادیخواهان از نقاط مختلف جهان در کنار مدافعان کوبانی، نشان داد که مبارزه علیه استبداد مرز جغرافیایی نمیشناسد.
امروز بزرگداشت کوبانی یادآور تعهدی است به ادامهی مبارزه در برابر تمام شکلهای استبداد، سرمایهداری و اقتدارگرایی.
یاد مدافعان و جانباختگان مقاومت و آزادی کوبانی گرامی باد.
جبهه آنارشیستی
